Yr Act Greadigol gan Rick Rubin — a Beth Mae'n ei Olygu i Dechnolegwyr

Llyfr rhif dau o'r gwyliau: The Creative Act: A Way of Being gan Rick Rubin.

Fel technolegydd, rwy'n clywed y dywediad "rhan gyfartal o gelfyddyd a gwyddoniaeth" yn aml. Os wyf yn onest, nid yw'r artist ynof fi erioed wedi ymddangos yn yr ystyr draddodiadol. Ni allaf ganu. Ni allaf dynnu llun i arbed fy mywyd. Ond codais y llyfr hwn ar ragreddf — ac am syrpréis braf y bu.

Nid yn unig y des o hyd i gymaint o gyfochredd annisgwyl â'r llyfr roeddwn newydd ei orffen (PITCH gan Danny Fontaine), ond daeth i mi â newid go iawn yn y ffordd rwy'n gweld pethau.

Mewn pensaernïaeth ac arweinyddiaeth dechnoleg, siaradwn am golygfeydd a safbwyntiau — archwilio system o onglau gwahanol i ddeall yr hyn a fyddai fel arall yn aros yn anweledig. Ond herio wnaeth y llyfr hwn i mi ofyn: pa mor aml rydym yn cymhwyso'r un rigoraeth honno i ni ein hunain? I'n golygfa fyd-eang, ein rhagfarnau, a'n fframweithiau ar sut y mae pethau "i fod" i gael eu gwneud?

Mae cymryd y cam hwnnw yn galw am ddewrder. Bydd llawer yn edrych arnoch fel heretic yn syml am gwestiynu yr hyn y mae pawb arall yn ei dderbyn heb feddwl. Ond yr anghysur hwnnw — yr ewyllys i weld yr hyn rydych chi erioed wedi'i gymryd yn ganiataol trwy lens gwbl newydd — yw yn union ble y mae twf go iawn yn byw.

Mae Barry O'Reilly a'i Ddamcaniaeth Gweddiledd yn enghraifft wych o hyn yn ymarferol: y dewrder i gymryd dull anarferol o ddwfn i bensaernïaeth a'i fynegi'n glir, hyd yn oed wyneb yn wyneb â gwrthwynebiad.

Y llinell o'r llyfr yr wyf yn dychwelyd ati:

"Yr angen oedd mor fychan i wneud y naid o fediocrity i fawredd."

A hwn, yr wyf yn credu sy'n werth eistedd ag ef am funud:

Peidiwch â gadael i'r hyn rydych wedi dod yn ei fod eich atal rhag symud ymlaen.

#Gwyliau #Darllen #DysguBobAmser #Creadigrwydd #Arweinyddiaeth