Gwnewch yr hyn rydych chi'n ei garu, dewch fel yr ydych chi
Mae hwn yn fideo hynod ddiddorol. Mae un dyn yn edrych ar broblem ac yn creu ateb arloesol. Yna mae hynny'n cael ei weld fel mantais annheg, ac mae'n gorfod creu ateb newydd. Ac wedyn un arall eto. Y cyfan wedi'i wneud gyda greddf a darnau o beiriant golchi, yn hytrach na thechnoleg flaengar. Roeddwn i'n meddwl bod y gymhariaeth rhyngddo a'r dechnoleg ddiweddaraf a gorau yn cario gwers bwysig: byddwn ni i gyd yn bwrw ymlaen i geisio trawsnewid, i ddod o hyd i'r peth nesaf a fydd yn rhoi mantais fechan ychwanegol, ond mae dal swm enfawr i'w ddysgu o'r hyn sydd eisoes wedi bod, a all ddod â manteision mawr o hyd.
Y pwynt arall wnaeth i mi feddwl llawer am fy ngyrfa fy hun oedd hyn: a oedd yn athletwr neu'n beiriannydd clyfar yn unig? Mae llawer o'r hyn rwy'n ei wneud, a llawer o'r hyn rwyf wedi'i wneud yn y gorffennol, yn reddfol. Gallaf synhwyro problemau pensaernïol cyn i'r modelu gael ei gwblhau. Gallaf sylwi pa sgyrsiau fydd yn cynhyrchu rhywbeth defnyddiol a pha rai fydd yn bwyta amser heb newid dim. Nid o gymhwyster ffurfiol y daeth hyn — daeth o flynyddoedd o sylw agos at sut mae systemau'n ymddwyn mewn gwirionedd yn y maes, nid sut y maent wedi'u cynllunio i ymddwyn.
Rwy'n aml yn pendroni, ar ôl gadael y brifysgol ar ôl dwy flynedd, a wnes i'r peth iawn. Ar y pryd roedd hynny'n teimlo fel y peth iawn i'w wneud, ond rwyf yn dal i ofyn i mi fy hun weithiau a fyddai hi wedi gwneud gwahaniaeth pe bawn i wedi aros. Yr hyn a ddaeth yn gliriach wrth wylio'r fideo hwn yw bod y pryder hwnnw'n bennaf wedi'i roi o chwith. Ni fyddai cymhwyster wedi newid sut yr wyf yn ymdrin â phroblemau na sut yr wyf yn rhesymu trwyddynt. Yr hyn a luniodd y gyrfa mewn gwirionedd oedd y penderfyniad i ddilyn yr hyn oedd yn fy nenu'n ddiffuant, ac adeiladu'n drylwyr ar y sylfaen honno yn hytrach nag ailadeiladu o'r dechrau bob tro y newidiodd y dirwedd.
Mae gymaint o bwysau y dyddiau hyn i ailddyfeisio eich hun yn barhaus, i "drawsnewid". Mae pob ton newydd yn creu pryder dilys am berthnasedd gwybodaeth gronologol — ac mae'r reddf yn aml yw trin pob trawsnewidiad fel toriad ac ailosod o'r dechrau. Rwy'n credu bod hynny'n anghywir i raddau helaeth. Mae gwybodaeth faes yn cynyddu. Mae adnabyddiaeth batrwm yn hogi. Mae'r reddf am yr hyn sy'n bwysig mewn sefyllfa benodol yn cael ei chaboli dros amser. Nid yw hynny'n atal addasu i amgylcheddau newydd — mae'n gwneud i chi fod yn well am ei wneud, gan fod addasu wedi'i seilio ar brofiad dilys yn fwy cadarn nag addasu sy'n dechrau o ddim byd.
I mi, mae yna edau graidd y mae'n rhaid ei chadw: ymdeimlad o bwy ydych chi, wedi'i yrru gan eich breuddwydion eich hun ac wedi'i amgylchynu gan yr hyn sy'n dod yn naturiol i chi. Cadwch y pethau hynny, trysorwch nhw, ac wedyn ychwanegwch atyn nhw beth bynnag yw'r "peth newydd" y mae trawsnewid heddiw yn galw amdano. Yr hyn a ychwanegwch o amgylch craidd yr hyn a wnewch sydd â gwerth go iawn. Ond y craidd ei hun yw'r hyn sy'n gwneud yr ychwanegiadau'n werth dim byd.
Mae hyn i gyd wedi'i grynhoi mewn ymadrodd syml rydych chi'n ei glywed o fewn Microsoft, ond a gafodd ei atgoffa i mi'n ddiweddar gan Sarah Mocke: Gwnewch yr hyn rydych chi'n ei garu, dewch fel yr ydych chi.
Parhau i archwilio