Edau'r Pry Cop: Myfyrdod Blwyddyn Newydd ar Arweinyddiaeth

Y bore yma roeddwn yn cerdded ein ci Saffie pan welais yr hyn yr ymddangosai ar yr olwg gyntaf fel ymddangosiad ysbrydol.

Roeddem i lawr ger yr Afon Tafwys — man y mae hi wrth ei bodd yn cael diod o ddŵr cyn i ni chwarae pêl — ac ar gyrion fy llygad gwelais yr hyn yr ymddangosai fel brigyn yn dawnsio yn y gwynt, yn symud tuag ataf. Wedi fy nychryn gryn dipyn, camais yn ôl.

Yna ddigwyddodd rhywbeth rhyfeddach. Aeth y brigyn yn ôl i'r dŵr — ond yn hytrach na chael ei gario i lawr yr afon gan y cerrynt cryf fel y disgwylech, arhosodd yn hollol lonydd, yn siglo'n ysgafn yn ôl ac ymlaen ble roedd yn arnofio.

Edrychais yn nes. Prin yn weladwy: un edau pry cop sengl, yn cysylltu'r brigyn â choeden ar y lan.

Un edau. Yn dal y brigyn hwnnw'n gadarn yn erbyn grym llawn yr Afon Tafwys.

Gwyliais am sawl munud, wedi fy hudo. Yr union adeg yr oeddwn wedi dringo'n ôl i fyny'r glan i adael, dawnsiodd y brigyn eto — a'r tro hwn llwyddais i'w ddal ar fy ffôn.

Nid wyf yn fawr o un am benderfyniadau Blwyddyn Newydd. Ond teimlais fod hwn yn haeddu un.

Byddwch yn y gwynt sy'n helpu i godi pobl. Bydd rhai yn barod amdano, rhai ddim — ond byddwch yn fwriadol ynghylch ei wneud beth bynnag.

Ac ar yr un pryd, byddwch yn y llinyn diogel sydd ei angen ar bobl. Meddyliwch am beliau mewn dringo craig pan mae rhywun yn dysgu arwain: rydych chi'n rhoi digon o linyn fel y gallant bwyso i mewn i'r afael nesaf, ymrwymo'n llwyr i'w llwybr — ond rydych chi yno bob amser, yn gwylio, yn barod i'w dal os daw'r angen.

Dim ymyrryd. Dim hofran. Dim ail-ddyfalu eu dewisiadau. Jest yno.

Un edau. Dyna'r cyfan sydd ei angen weithiau.

Yn dymuno 2025 wych i chi i gyd. #BlwyddynNewyddDda #Arweinyddiaeth